วันอังคารที่ 8 มกราคม พ.ศ. 2556

21 กุมภาพันธ์ 2012 ไม่รักก็รู้นะ


"เธอไม่รัก"คือตอบที่มอบให้
แค่ถูกใจพูดจาประสาเพื่อน
เตือนสติประจำเฝ้าย้ำเตือน
เราคือเพื่อนรู้ใจใช่แฟนกัน

จดจำไว้ในใจอย่าได้คิด
เพื่อนสนิทวางใจไม่แปรผัน
เธอรักใครอย่าได้คอยกีดกัน
เขาคนนั้นเจ้าของใจใช่ฉันเลย
ยังรักเธอรอเธอเสมอเพื่่อน
ยังยิ้มเยือนยืนยันฉันเปิดเผย
ในใจแท้รักจริงไม่ทิ้งเลย
แม้ไม่เอ่ยบอกย้ำคำใดใด

จากวันนั้นจวบวันนี้ที่พานพบ
แรกทีคบผูกพันวันสดใส
เราคือเพื่อนแสนดีมิเปลี่ยนไป
เธอมีใครไม่สำคัญฉันเพื่อนเธอ

จะร่วมทางอยู่ห่างห่างอย่างห่วงห่วง
ไม่ล้ำล่วงสิทธิ์เสรีแม้มีเผลอ
บางครั้งคิดหม่นใจได้พบเจอ
คำหวานเพ้อเธอเขาเฝ้ารำพัน
‎"เธอไม่รัก"ก็รู้อยู่เต็มอก
ยอมเป็นนกเสรีไร้ที่ถิ่น
บินข้ามฟ้าจรมาอาศัยกิน
จนกาลสิ้นบินกลับลับสายตา...

21 กุมภาพันธ์ 2012 มนต์วิเศษ


หากแม้นมีมนตราวิเศษขลัง
เรียกพลังแรงใจได้ดังฝัน
จะเสกพ่นสู่ชนคนสามัญ
ให้เขานั้นรู้สติมิลืมตน

จากมนต์ดำอำนาจที่ขลาดเขลา
เคยมัวเมาอบายให้สับสน
หลงใหลไปยึดติดโลกเวียนวน
ได้หลุดพ้นทุกข์เศร้าปัดเป่าไกล

กิเลสถูกขัดเกลาจนเบาว่าง
แสงส่องทางเบิกตาพาสดใส
ได้ชำระหม่นหมองที่ครองใจ
ก้าวเดินใหม่เลิศล้ำด้วยธรรมา

ด้วยศรัทธามาก่อนใจอ่อนน้อม
ยิ้มเย็นยอมฟังความตามศึกษา
ให้รู้เห็นความเป็นไปในโลกา
อนิจจาทุกข์แท้ไม่แน่นอน

รู้แยกแยะวิจารณ์ผ่านชีวิต
หากว่าจิตเคยฝังยังถอดถอน
กายของตนผิดพลั้งรู้สังวร
ผ่านขั้นตอนฝึกฝนบนทางดี

รู้ตัวตนปัจจุบันสัมพันธ์จิต
เพ่งพินิจรวมใจในวิถี
จดจ่อจ้องมองนิ่งสิ่งที่มี
ตรองถ้วนถี่มีไหมใครบังตา.. 


ไม่มีเขา ไม่มีเราไม่มีของเขา
ไม่มีของเรามีแต่ธรรมชาติล้วนๆทุกข์เพราะยึด
ลืมธรรมชาติสัจจะแห่งโลกและจักรวาลเสียสนิท 

25 กุมภาพันธ์ 2012 เพลงแพะยันต์ดอยแช่


สัญญาแพะยันต์ดอยแช่ดอยแช่แพะยันต์ โรงเรียนเก่าแก่มานาน
สืบจนลูกหลาน ผู้คนเล่าขานความดีแสงส่องปัญญา  ก้าวหน้ามากมีให้โลกรับรู้  เชิดชูศักดิ์ศรีโรงเรียนเฮานี้ ทั้งดีทั้งเก่งเหมือนดั่งบทเพลงของชาวดอยแช่แพะยันต์ 
โรงเรียนดีดี นักเรียนมีความสดใสขยัน ตั้งใจ พ่อแม่ให้ความผูกพันดูแลช่วยเหลือเอื้อเฟื้อแบ่งปันมั่นคงจริงใจให้ความสำคัญศิษย์ดอยแข่แพะยันต์รู้รักษาความดี ผ่านไปนานกี่ปีสัญญากลับมาบ้านเฮา...

7 เมษายน 2012 ครูรักเขียน


ขอบคุณ...โครงการอบรม "การเขียนบันเทิงคดีเพื่อพัฒนาการเรียนรู้"

ตั้งใจ  อยากเขียน  เขียนเขียน
จึงอยาก  พากเพียร  สรรหา
คิดแต้ม  แต่งจัด    ศรัทธา

ให้รู้     ทั่วหน้า      ฝ่าฟัน
ใครอ้าง  ทางเอก  เสกสร้าง
เคว้งคว้าง  ต่างใจ  ใฝ่ฝัน
เขียนเถิด  เขียนไป  ทุกวัน
 แบ่งปัน    ปั้นแต่ง   แรงใจ

บางอย่าง   กั้นขวาง  ทางอยู่
หดหู่      รอนรอน   อ่อนไหวอับจน    เหตุผล     กลใด 
วิจัย     วิจารณ์      งานตน

ชีวิต    ผันผ่าน    วันเคลื่อน
ปีเดือน  เลื่อนลับ  สับสน
วันเวียน  เปลี่ยนแปลง  ใจคน

เต็มล้น   เรื่องราว  มากมาย
นานเนิ่น  เกินนับ   คับข้อง
จ้องจ้อง  อยากเขียน เวียนว่าย
ลงมือ    เขียนอวด   ลวดลาย


มั่นหมาย  เขียนให้   ได้ดี
สมัคร     มาร่วม     อบรม
ชื่นชม    ครูไท      วิถี
การเขียน  บันเทิง   คดีวันนี้       ขอมอบ   ขอบคุณ

ขอขอบพระคุณคณะผู้จัดการอบรมทุกท่านทุกคนค่ะ

ดอกไม้  ปานพานโรงเรียนบ้านแพะยันด์ดอยแช่ ลำพูน 

10 เมษายน 2012 หว่อเหินห่าว


สวัสดีหนีห่าวส่งข่าวด่วน
เธอคร่ำครวญอกหักรักเศร้าหลาย
ที่เคยรักเคยกอดพลอดมากมาย
แต่สุดท้ายชายนั้นพลันเปลี่ยนไป

หว่ออ๊ายหนี่ฝากคำไม่จำจด
รักลาลดร้างลาพาหวั่นไหว
มีอีกคนบนทางกั้นกลางใจ
คือฝันใหม่ใสสดที่บดบัง

สวัสดีหนีห่าวส่งข่าวหน่อย
อย่าใจน้อยชะตาพาผิดหวัง
รักไม่แน่แปรไปใครชิงชัง
เอาตาชั่งชั่งหัวมันอย่าพันพัว

สุขกันเถอะใจเราเศร้าไปไย
เรื่องรักใคร่ธรรมดาพาปวดหัว
หากร้อนรนรักลี้หนีไกลตัว
หากยิ่งกลัวรักตามติดสนิทปอง

เชิญสุขสันต์บันเทิงเริงรื่นจิต
ก็ชีวิตเราดีมีเพื่อนผอง
ลืมทุกข์ไปดีกว่าฟ้าเรืองรอง
ยิ้มใสผ่องสดใสให้โลกชม 

สวัสดีหนีห่าวส่งข่าวด้วย
โชคอำนวยชีวีมีสุขสม
มัวเศร้าไยทำใจให้รื่นรมย์
เชิญนิยมยินดีมีสุขเอย... 

14 เมษายน 2012 แมวเอ๋ยแมวเหมียว




แมวหลงชื่อหมีบุญมา
ไม่รู้ใครพามาปล่อย
เหมียวเหมียวร้องเรียกรอคอย
แต่น้อยจำต้องเลี้ยงดู

รูปร่างประเปรียวว่องไว
แต่ไม่คอยระวังจับหนู
กลับเป็นนักล่าปลาปู
ในคูข้างบ้านสำราญใจ

ดำปลอดตลอดทั้งร่าง
เดินกร่างย่างย่องอาศัย
หน้าตาน่ากลัวกว่าใคร
เติบใหญ่หนุ่มแน่นดูแมนดี

มีสาวชื่อเพชรชื่อพลอย
รูปร่างจ้อยร่อยแมวสองสี
เป็นสาวรูปร่างโสภี
เข้ามาคลุกคลีหมีบุญมา

จำต้องจำกัดประชากร
เจ้าเหมียวมากไปใครรักษา
วุ่นวายเกินไปแล้วนี่นา
ฉีดยาทำหมันตามขั้นตอน

ธรรมชาติสัตว์นี้มีความรัก
หาญหักห้ามไว้ไม่ได้แน่
จำต้องจัดการช่วยดูแล
ก่อนแมวแพร่เผ่าพันธุ์เต็มบ้านเรา....

วันเสาร์ที่ 5 มกราคม พ.ศ. 2556

5 กันยายน 2012 พื้นที่ที่ฉันยึดครอง


พื้นที่ฉันยึดครอง    ขอจับจองหนึ่งห้องใจ
เธอมอบให้ฉันไง     ยังจำได้ไม่เคยลืม
ไม่ได้เซ็นสัญญา     ใจให้มาก็ด่ำดื่ม
ฉันยังว่าแสนปลื้ม     สัญญายืมไม่ต้องมี
ต่อมาเธอบอกฉัน     ว่าเธอนั้นเบื่อสิ้นดี
ฉันแย่เสียเต็มที        ไร้ความดีไม่น่าคบ
เป็นตัวน่ารังเกียจ       ไม่อยากเฉียดเข้ามาพบ
แล้วเธอก็เลือนลบ     จากพื้นที่ฉันยึดครอง